Прайшло зусім мала гадоў
У касмічным вымярэнні,
Калі прагналі фашыстаў мы,
Зрабілі вызваленне.
Трэццяга ліпеня кожны год.
Святкуем гэта свята
На парад людзей
у госці мы завём,
Калі едуць гарматы.
Шмат усяго трэба паказаць,
Што ёсць у Беларусі
Салют вялікі патрэбна даць,
Каб помнілі ўсе людзі.
Як вораг той на нас пайшоў
І як ён быў разбіты,
Як паднімалі ўсё з руін.
Мірным жыццём
мы былі сыты.
Цяжка даводзілася дзядам
Уздымаць усё на сваіх
плячах,
Рабілі ўсё яны для нас,
Каб жыць нам было лепей.
Мы ўспамінаем подзвіг іх
І на вайне, і ў тыле.
Той, хто загінуў, мы глядзім
Іх брацкія магілы.
Перадаём усё сынам,
Каб помнілі пра гэта.
Не будзе ў нас тады вайны
І не будзе болей «Гетта».
Уладзімір КУРАШ.
