У Лельчыцкім раённым цэнтры карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі адбылося кранальнае свята, прысвечанае Міжнароднаму дню роднай мовы, які адзначаецца 21 лютага.
ЦКРНіР стаў месцам, дзе гучалі самыя цёплыя словы і спляталіся ніці пакаленняў.
Свята пад назвай «Смак роднай мовы» сабрала разам тых, хто толькі пачынае свой шлях у жыцці – навучэнцаў цэнтра, і тых, хто мае багаты жыццёвы досвед – валанцёраў «срэбнага» ўзросту з цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. Іх аб’яднала агульнае жаданне праславіць багацце беларускай культуры і ўшанаваць роднае слова.
Як адзначыла намеснік дырэктара ЦКРНіР Марына Сечка, сустрэча атрымалася па-сапраўднаму жывой, непасрэднай і сардэчнай. Арганізатары праграмы змаглі цалкам акунуць удзельнікаў у стыхію народных традыцый. Замест сухой гутаркі панаваў гуллівы настрой, а замест сталоў – танцавальны круг. Гэта быў не проста ўрок гісторыі ці мовы, а сапраўднае пагружэнне ў жывую культуру.
Спецыяліст па сацыяльнай рабоце ТЦСАН Святлана Ушакова звярнула ўвагу на тое, з якім задавальненнем навучэнцы цэнтра разам з паважанымі гасцямі «срэбнага» ўзросту гулялі ў беларускія народныя гульні. Клас напаўняўся звонкім смехам і жвавасцю, бо такія забавы цікавыя і дзецям, і дарослым. Гэта быў цудоўны прыклад таго, як традыцыі могуць аб’ядноўваць і дарыць радасць усім без выключэння.
Кульмінацыяй святочнай праграмы сталі беларускія танцы. Пад знаёмыя з дзяцінства мелодыі ўдзельнікі розных узростаў закружыліся ў карагодзе з хустамі і рушнікамі, паказваючы, што народны танец жыве і застаецца папулярным і сёння. Гэта быў яркі сімвал адзінства і радасці, які аб’яднаў усіх прысутных.
Беларуская мова – гэта не толькі словы ў кнігах. Гэта гульні нашых продкаў, гэта мілагучныя песні і заўзятыя танцы. Дзякуючы сустрэчы пакаленняў, гэты «смак роднай мовы» адчуў кожны. Гэтае свята стала нагадваннем пра тое, што мова – гэта жывы арганізм, які дыхае традыцыямі, эмоцыямі і ўзаемадзеяннем.
Варта адзначыць, што ўзаемадзеянне «срэбных» валанцёраў і педагогаў ЦКРНіР стала ўжо добрай традыцыяй. Разам яны намагаюцца ствараць святы для навучэнцаў установы, дзеляцца сваімі ўменнямі, вопытам і цеплынёй сэрцаў. Гэтае супрацоўніцтва з’яўляецца выдатным прыкладам сацыяльнай інтэграцыі і перадачы каштоўнасцей ад старэйшага пакалення да малодшага.
Падобныя мерапрыемствы, прысвечаныя Дню роднай мовы, прайшлі ва ўсіх установах адукацыі раёна, што сведчыць пра важнасць і актуальнасць тэмы захавання і папулярызацыі беларускай мовы і культуры. Такія сустрэчы не толькі ўзбагачаюць духоўны свет удзельнікаў, але і спрыяюць фарміраванню пачуцця нацыянальнай годнасці і любові да сваёй Радзімы.
Ганна ЮШКЕВІЧ.
